Marti, 11 mai, 2010, vreme superba, soare, caldura, facultate, oameni zambitori, idei nebunatice...ce peisaj frumos si totusi...lipseste ceva...
E ca si cum as fi cumparat un puzzle de 300 de piese si cand m-am apucat sa il fac...observ ca am doar 299 ... ce sentiment ciudat.
Dar...totusi...zambesc... si da zambesc poate din cauza mea, a ta, a nu stiu cui...dar zambesc :)
Sunt pregatit de data asta sa o iau de la capat, sa fac sa iasa de data asta cum trebuie si daca totusi nu iese, asta e, data viitoare.
Mi-ar placea sa te vad si sa ma uit in ochii tai sa iti vad reactia...deja imi si imaginez si in loc sa ma doara ....rad in hohote...Ironic? Nup, just fine :)
In sfarsit admit ca nu a fost sa fie, ca nu ar fi trebuit sa fie niciodata cu toate ca a fost, dar da am trecut peste si aici si acum e ultima data cand voi mai pomeni de existenta ta!!! Ai crezut ca voi renunta nu??! Ei bine uite-ma laughing in your face :D
E o noua zi, sunt o noua persoana, si ..... am parte numai de surprize placute din partea vietii.
Niciun comentariu:
Trimiteți un comentariu